Opleiding orthopedie voor dokter Cédric in Beni

Mijn naam is dokter Cédric Emmanuel. Ik ben 33 jaar en afkomstig uit Kisangani, een stad in het hart van Congo. Daar groeide ik op als oudste van vier kinderen, in een gezin dat het moest stellen met wat kleinhandel op de markt. Mijn ouders – hardwerkende mensen van de Lokélé-stam – deden wat ze konden. Maar het leven was onverbiddelijk.

Twee van mijn zussen, Betty Kalongo en Josephine Kalongo, werden ernstig ziek. De ene met zware astma, de andere met de mazelen. We hadden geen arts in de buurt. Geen middelen. Geen degelijke infrastructuur.

In onze wijk zag ik kinderen verlamd raken door polio. Jongens van mijn leeftijd. En ik zag kleine lichaampjes verteerd geraken door kwahiorkor, ofwel hongeroedeem. Dat beeld liet me nooit los.

Te midden van die rauwe werkelijkheid stond één figuur rechtop: mijn grootvader Emmanuel Kalongo Bomongo. Hij was hoofdverpleger in een lokale missiepost, en catechist in de kerk. Zijn zachte gezag, zijn plichtsgevoel, zijn nabijheid bij de zieken en zijn gelovigen – dat alles maakte diepe indruk op mij. Ik begreep toen: het welzijn van de ander nastreven, dat is het hoogste wat een mens vermag. Dat heeft me aangezet om dokter te worden.

Aan de Universiteit van Butembo studeerde ik geneeskunde. Die studiejaren waren niet vanzelfsprekend: de beperkte inkomsten van mijn ouders maakten het traject bijzonder zwaar. Toch was ik vastberaden om mijn studies af te ronden. En af en toe was er ook de steun van mensen van goede wil, die in mij geloofden. Zo kon ik mijn droom waarmaken: arts worden, ten dienste van Congo en patiënten wereldwijd.

In 2022, tijdens een stage in Beni, kruiste mijn pad dat van dokter Réginald Moreels. Een naam die in Congo intussen klinkt als een belofte. Wat dokter Moreels vertelde over zijn plannen met UNICHIR in Beni, over zorg zonder onderscheid … dat ging mij recht naar het hart. Want dat was exact waarvoor ik arts was geworden.

Ik zette alles op alles om zijn vertrouwen te winnen. Wekenlang werkte ik dag en nacht. Tot ik werd opgemerkt – door dokter Réginald Moreels én dokter Jan Noyez, een Belgische orthopedist.
Zij zagen mijn inzet. En toen kwam de vraag:

“Zou jij je willen specialiseren in de orthopedie? Voor Beni?”

Die vraag klonk als muziek in mijn oren.

Het waren dagen waarin ik schipperde tussen opperste geluk en immens verdriet. Want in die tijd werd zuster-dokter Marie-Sylvie Kavuke vermoord bij een terroristische aanslag, terwijl zij haar plicht als arts vervulde.

In de zomer van 2023 ging het chirurgisch centrum van UNICHIR open. Dat was een medische revolutie voor onze regio. Ik mocht er meteen aan de slag. Dat, en de gedachte aan mijn beurs voor orthopedie heeft mij toen rechtgehouden.

Want wat ik hier zie, breekt je hart: kinderen met vergroeide ledematen, vrouwen met onbehandelde breuken, jonge mannen die verlamd raken na een banale val. In Beni betekent orthopedie geen luxe. Het betekent mobiliteit, zelfstandigheid, leven!

Dankzij UNICHIR krijg ik nu mogelijk de kans om een buitenlandse specialisatie te volgen. Maar ik vertrek niet om weg te blijven. Ik vertrek om te groeien en om terug te keren. Want ik ben geen passant.
Als ik een rol te spelen heb binnen UNICHIR, dan zal het die zijn van het hoog houden van de fakkel van deze structuur en er enkele bouwstenen aan toe te voegen.

Ik zal steeds opnieuw mijn dank uitspreken aan alle mensen van goede wil, in België en daarbuiten, die geloofd hebben in dokter Moreels. Een man met een uitzonderlijk warm hart, die in onze regio wordt gezien als een ware steun en inspiratie.

Ik besef dat ik veel kansen heb gekregen. Ik voel het dan ook als mijn plicht om veel terug te geven, aan de mensen van Beni. Ik wil het werk van dokter Moreels verderzetten. Met mijn handen en mijn volledige engagement.

Dr. Cédric Emmanuel
Collega van dr. Réginald Moreels in Beni, D.R. Congo

Dokter Moreels wil dokter Cédric de kans geven om zich te specialiseren in de orthopedie. De opleiding, die 4 jaar duurt, kost 34.000 euro. Help een stukje te bekostigen van de beurs!